บล๊อคของคนจิตไม่ว่าง ㅋㅋㅋ

พาท 3  มาแล้น หิหิ พาทนี้มาเร็วเนาะ ไม่ใช่ไร อยากฆ่าคน กร๊ากกกกกกก
พาทนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการดำเนินชีวิต หลังจากคอนจบไปแล้น เย้ๆ อิอิ
ขอเรคคอมเมนเลยว่า พาทเร้ ต้องอ่าน เพราะจะได้รับรู้ถึงความบ้านนอก
ของเด็กผู้ชายคนนึง ว่าสุดยอดเจรงๆ อิอิ

มันก็เหมือนจะไม่มีไรมากมายนะ เพราะว่า ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเล้ย
สู้พี่ปุ๊กกะพี่แขกไม่ได้ ไปเที่ยวยังกะอยู่มาแล้นสักสองอาทิตย์ หิหิ
ตอนแรกก็ว่าเหมือนจะได้เที่ยวเยอะ เพราะไปหลายวันมักส์
แต่คอนน้องก็นะ เอาเวลาไปแล้นตั้งสามวันรุยอะ หุหุ
แต่ๆ ก่อนไปดูคอนน้อง เราก็หาไรทำได้น้า โดยการไปตามรอยฮารูฮารู 5555
ก็แหม คุณน้องจีเค้าพามินยองไปเดินเล่นสวีทกัน เราก็อยากไปเห็นบ้าง
ว่ามันที่ไหน อะไรแบบเน้ ว่าแล้น ก็ออกตามล่า หาที่ที่เหมือนกะในเอ็มวีมากที่สุด
ก็รู้แล้นนะ ว่ามันคือ ชองเกชอน อะ เพราะทั้งเกา ก็มีอยู่คลองเดียว
แต่แล้นไง คลองเดียวก็เหอะ แต่คอดๆจะยาวอะ แบบว่าแล้นจะเจอมั้ยละ
ฉากแบบอิจีจูงมือมินยองอะ แต่ ถ้าอยากเจอ ก็ต้องลองเดินไง อิอิ
อินี่ก็บ้า เดินมันไปเรื่อยๆ 5555 คนที่ไปด้วยก็เลยต้องยอมเดินด้วย
เอ้า แต่มันก็สวยน้า แถมๆ ได้ตามรอยฮารูอีกด้วยอ่า ไม่ดีอ่อ อิอิ
(ไม่ดีเลย ยอมจำใจเดินด้วยคอดๆ คนอื่นก็คงจะคิดงี้ 5555)
ขอบอกก่อนว่า คลองนี้ มีความยาวประมาณ 3 กิโลเท่าน้าน ขำขำน้อ
แล้นก็มีสะพานข้ามคลองเน้อยู่ตลอดแนวคลอง ทั้งหมด 22 สะพาน
ถ้าใครอยากรู้ว่า ฮากที่อิจีจูงมือมินยองข้ามคลองอยู่สะพานไหน
ไปรุยคะ ไปเริ่มเดินจากสะพานแรกจนสะพานสุดท้าย แล้นคุณจะค้นพบ
แค่ 3 กิโลก่าๆเท่าน้าน แล้นคุณจะค้นพบฉากนั้น 5555













มันสวยจริงๆนะ ก็เลยให้ดูหลายรูปรุย จริงๆป่าว มันยาวมาก ก็ไม่รู้จะถ่ายไร
ก็ถ่ายมันหมดรุย ถ่ายมันทุกก้อนหิน ทุกสะพาน เอาให้เหมือนอิจีให้ได้ไรเง้ 5555
แต่ รูปสุดท้ายเน้ เค้ามาตามรอยฮารูเหมือนเราด้วยหรอ อิอิ

แล้นพอหลังจากวันคอนแล้น เราก็ต้องมาทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายมาก่อง
คือแบบว่า คนสั่งหนังสือเยอะคอดๆ ของหน้าคอนก็เยอะคอดๆ
คงไม่มีความสามารถที่จะเอามันกลับขึ้นเครื่องไปพร้อมกันได้ทั้งหมด
เลยต้องแบ่งเอามันไปส่งที่ไปรษณีย์ซะก่อง จะได้ถึงก่อนพวกเรากลับ
แล้นก็เลยถ่ายรูปความยากลำบากมาก ในการเอาไปส่ง เพราะอิหนังสือ 90 เล่ม
มันหนักไม่ไหวแล้น ถึงขนาดต้องเอาของออกจากกระเป๋าเดินทาง
แล้นเอาไปเป็นตัวช่วยในการขน หิหิ







เสร็จแล้นภารกิจอันหนักหน่วง (หนักมักส์ๆ อิหนังสือที่ซื้อมาแล้นอ่านไม่ออกอะ หุหุ)
เราก็เริ่มเที่ยวกันได้แล้น อิอิ การเที่ยว ไม่มีเกี่ยวกับน้อง ก็ขอไม่ลงแล้นกันเนาะ
แต่ว่า การเดินทางไปเที่ยวของเราเน้ ก็ต้องมีที่เกี่ยวกะน้องเข้ามากระแทกตา
ไม่ว่าจะเจออะไร ขอให้มีน้องสักนิดส์ ก็ถ่ายมันมาหมดรุย เป็นเอามาก หิหิ

ไปเที่ยวที่ว่าเน้ ก็อย่าเข้าใจผิด ว่าไปไหนแบบว่า ล้อตเต้ เอเวอร์แลนด์ สกี ไรเง้
ไม่ใช่รุยแม้แต่น้อย เมียงดง กะ ทงแดมุน เท่าน้าน คือทาร์เกทของเรา 5555











^ แล้นรูปเน้ ก็ได้มา จากการไปสะเดาะเคราะห์อันใหญ่หลวงที่ ABC Mart
ไม่รู้ว่าใครแนกนำให้รู้จักกะอิร้านเน้ เลยต้องได้เสียตังกะรองเท้ายี่ห้อ FILA หุหุ

แล้นวันต่อมา ก็อีกแล้น ไม่ๆ ไม่ใช่เมียงดงอีกแล้น (เมียงดงนั้นตอนเย็น อิอิ)
ก็มีคนเค้าอยากไปสถานที่นึง ที่หลายๆคนน่าจะอยากไปน้า (รึป่าว หุหุ)
ก็เลยพาไปเที่ยวบริษัทอันสวยงาม สวยมากๆ จิตรกรรมฝาผนังพวกนั้นอะ หุหุ
จนตอนนี้ เค้าคงกลัวว่ามันจะสวยเกินไป จนต้องมีป้ายมาเตือน ว่าอย่าเขียนเล้ย 5555



มาถึงบริษัทแล้นใช่มะ ก็เลยพาไปโลเคชันบางอย่าง
ก็อย่างว่าน้า วายจี เค้างบน้อย ขี้เกียจไปไกล
ไอ้ที่อยู่ในด๊อกทั้งหลาย มันเลยอยู่ใกล้บริษัทแค่นี้เอง หิหิ





^ อุโมค์อันศักดิ์สิทธิ์ ที่น้องทุกคนต้องเดิน 5555



^ บันไดเน้ มีเด็กบ้านนอกคนนึงมาเต้นๆก่อนจบด๊อก



^ อันเน้ ทางเดินกลับบ้านของเด็กผู้ชาย 5 คน หุหุ

พี่ปุ๊ก พี่แขก พี่ตุ๊ก พี่หง่าว ไม่ต้องเสียใจน้า เด๋ซคราวหน้า เค้าพาไปใหม่
กล้วยแกร๊ ยังต้องไปจะช้านอีก ไว้เด๋ซพาไปใหม่เหมือนกาน
แต่ตอนนั้นไม่ไหวแล้น แค่คิดถึงความไกล ก็ไม่อยากจะเดินแล้น หุหุ
(อ้ายกล้วยเน้ ไม่ได้กลับนะ แต่ไม่สบาย เพราะเดินขึ้นเขาไปแบกของ
เลยไปเที่ยวไหนไม่ได้รุยสองสามวัน กร๊ากกกกกกก)

แล้นหลังจากหลายวันผ่านไป คนที่มาด้วยกัน เค้าก็คงมีอนาคต มีการมีงานทำ
เค้าก็กลับกันไปหมด ไม่เหมือนสามคนหลังเน้ อยู่มันเข้าไป เกือบจะสองอาทิตย์ หิหิ
หลังจากน้าน สามคนเน้ ก็ไม่ทำอะไรเล้ย นอกจาก เมียงดง และ ทงแดมุน
ไม่รู้จะไปทำไม ไปแล้นก็เสียตัง เสียได้ทุกวัน ก็ยังจะไป หุหุ



^ อันนี้ไม่มีไร นั่งซับเวย์กลับบ้านแล้นเจอเค้าอยู่ในน้าน น่ารักดีอะ เลยแอบถ่ายมา
ไอ้เราก็ดี๊ด๊ากะไอ้กล้วยสองคน เกือบไปนั่งข้างๆถ่ายด้วยแหละ แต่อาย
แต่ว่ามีอีกคนที่ไปด้วยเค้ากลัวอะ เค้าบอก ดูดิ มันใส่หัวงั้น ไม่รู้มันเป็นใคร
มันอาจจะมีมีดอยู่ข้างในก็ได้ โอ้โห แม่เจ้ว คิดได้เป็นเรื่องเป็นเราอะ อิอิ

หลังจากนั้น ก็เราต้องไปทำหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายอีกอย่าง จากสมาชิกในบ้าน
ที่ฝากของกันมาให้น้องมากมาย ก็คิดแล้น ว่ามากมายขนาดเน้ เอาไปฝากไว้
ที่บริษัทแล้นกาน คงจะดีที่สุด ไปรอให้น้องไม่น่าจะไหว ไอ้เราไม่เท่าไร น้องอะจะไม่ไหว 5555



แล้นๆ วันนึง ตอนนั่งซับเวย์กลับบ้าน ก็บังเอิ๊ญบังเอิ๊ญอีกแล้นอะ มากมายด้วย
แบบว่า อิออเร้น ก็มองไปที่ผู้ชายคนนึง แบบว่า โอ้โห คุ้นมักส์ ก็เลยหันมาถามร่างทรงว่า
คุณๆ ใช่แดนเซอร์น้องมะอะ ร่างทรงก็หันไปดู แล้นก็หันกลับมา แล้นก็ไม่พูดไร
เราก็ อ้าว เออ คงไม่ใช่มั้ง แล้นไม่ ไม่จบ อิออเร้นไม่จบ ก็บอกร่างทรงอีกครั้งว่า
คุณ ในเกาหลีอะ จะมีแบบนี้สักกี่คนเชียว เค้าไม่ใช่หรอ แล้นร่างทรงก็หันไปดูใหม่
แล้นก็หันมาบอกว่า แกร๊ มันไม่ได้แค่เหมือน แต่มันใช่เลย อ้าวๆ แล้วไง
ไอ้เราถามตอนแรกกลับเงียบ ก็นึกว่าไม่ใช่ แล้นก็ตื่นเต้นกันอยู่สามคน
แล้นก็มองเค้าตลอดเวลา จนเค้ามองมาอิสามตัวเน้อะไร แล้นเค้าก็คงจะกลัวงานเข้า
รีบเอาหูฟังใส่หูรุย ไอ้เราก็จะแอบถ่ายรูป ก็มือสั่นอีกอะ แล้นไงๆ สถานีหน้าจะถึงบ้านแล้น
ของก็หนัก แต่อยากไปต่อมากมาย แต่ก็ไม่ทันละ ถึงสถานีละ เดินออกกันรุย
แต่พอออกมา แกร๊ ทำไมไม่ตามเค้าไปต่ออ่า เอ้า แล้นทำไมเพิ่งจะมาชวน โห เซ็งรุย
ก็ มือสั่นคอดๆอะนะ ก็เลยได้มาแค่เน้ เลือนลางเข้าขั้น 5555



แล้นเราก็จะไม่หยุดกะการไปสะเดาะเคราะห์ ยังจะไปเดินหาร้านซาคุนอีก
ขนาดหลงไปแล้น ก็น่าจะกลับ เพราะมันใกล้ได้เวลาปิด ม่ายๆ ม่ายกลับ
เราต้องได้เสียตัง หุหุ สุดท้ายแล้น ก็เจอจนได้ แต่นิดส์นุงนะ
ซาคุนคะ ทำแผ่นที่ร้านใหม่ด้วย ขอร้อง หุหุ (ร้านสวยน้อ ช๊อบชอบ)



กี้ดๆ จะได้ฆ่าเด็กบ้านนอกแล้น ตั้งใจอ่านกันน้า หิหิ

แล้นพอหลังจากน้านมีวันนึง ทีหลังจากออกกันไปทงแดมุนมา(อีกแล้น)
ฝ้ายก็โทรมาชวน ว่าออกไปหาเด็กผู้ชายห้าคนกันม้าย ไอ้เราก็ไม่รีรอ เตรียมจะไปแล้น
พี่อุ๋มไปเร็ว กล้วยเร็ว แต่ๆ พี่อุ๋มไม่ไหวแล้น ไม่สามารถเดินไปไหนได้
เพราะสะเดาะเคราห์แรงเกินเลย เลยขอนอนอยู่ห้อง หุหุ
เลยออกไปกะกล้วยสองคน นั่งแท๊กซี่กันไป พอตอนลงจากแท๊กซี่
ก็ทันเด็กผู้ชายคนนึงวิ่งขึ้นรถไป ไอ้เราก็ อิเทมอะ ไม่วิ่งไปแล้นกัน ยืนมอง
ปรากฏ กี้ด มานไม่ใช่ มานมายแดอ่า วิ่งๆไปแล้น แต่ไม่ทัน เศร้ารุยช้าน
ก็เดินไปหาฝ้าย เพราะฝ้ายเค้ามารอพระอาทิตย์ ก็ไปยืนรอกานต่อไป
สักพัก รถคันน้าน ที่มายแดขึ้นไป ก็ขับมาจอดหน้าบริษัท รับสต๊าฟไปสองคน
พอตอนสต๊าฟเปิดประตู กี้ดๆ เห็นหน้ามายแดแล้นอ่า
ฝ้ายก็ถามว่า เห็นมั้ยๆ มายแดนั่งข้างคนขับ ไอ้เราก็ ก็เห็นอะ แต่เห็นฝั่งคนขับ
คือแบบว่า ที่เกากะไทย มันสลับกัน ระหว่างคนขับ กะข้างๆคนขับ
แต่ก็ยังไม่ได้เอ๊ะใจไง เพราะก็ไม่ได้คิดหรอก ว่ามายแดจะขับ
แล้นรถคันนั้น ก็ขับออกไป อิออเร้นก็ยืนหนาวมักส์ๆต่อไป

สักพักใหญ่ๆ ก็มีเด็กผู้ชายคนนึง กำลังจะข้ามถนนมา แต่ๆ
ไฟยังไม่เขียว เค้าก็เดินกลับไป เราก็เอ๊ะ ครายว้า แล้นพอมานหันมา
กี้ดๆ อิเด็กบ้านนอกมา พอไฟเขียว มานก็เดินข้ามถนนมา
แต่ในใจเลยเน้ ทำไมมาทีไร ต้องได้เจออิเด็กบ้านนอกเน้ทุกครั้งรุย
แล้นแต่ละครั้งที่เจอ จะต้องมีปัญหากะมาน มาดูกาน ว่าคราวเน้เกิดไรขึ้น หิหิ

มานก็เดินคุยโทรศัพท์มา ตั้งแต่ยังไม่ข้ามถนน จนข้ามมาถึงฝั่งนี้แล้น
แล้นมานก็จะเดินเข้าบริษัท แต่ทว่า มันเข้าบริษัทไม่ได้คะ
ก็คุยโทรศัพท์เสียงดังโวกเวียกโวยวาย กดเรียกคนข้างบนให้เปิด
แบบ ประมาณว่าเค้าธุรกิจรัดตัวมาก เค้าเป็นบิ๊กแบง แต่เค้าเข้าบริษัทตัวเองไม่ได้
ไม่มีคีย์การ์ดเข้า ไม่มีรหัสกดเข้า โทรเรียกคนข้างบนให้เปิดแล้นเค้าก็ไม่เปิดให้
(อีกนิดส์ๆ เด๋ซนะ คือวันนั้นอะ รู้นะ มีงานอะ แต่แบบ งานก็จบมานานและ
แต่หน้าคุณน้องเร้เค้าเด้งมาเลยนะ แบบ แค่เดินมาบริษัทอะ ต้องแต่งหน้าอีกเลยอ่อ
คือ กลัวเรทติ้งตก ต้องแต่งหน้าให้หล่อเข้าไว้ ให้ใต้ตาไม่ดำหน่อย ไรเง้)
แล้นคุณเด็กบ้านนอกเค้าก็ยังโวยวายต่อปาย จนอิสามคนที่ยืนอยู่หลังเค้า
ก็เลยพูดออกไปแบบ เมริงจะโวยวายมากมาย แล้นทามมายเป็นบิ๊กแบง
แต่เข้าบริษัทตัวเองไม่ได้ ฮ้า แต่ว่า ที่พูดไป ภาษาไทยนะ รู้สึกดีคอดๆ
เพราะมานไม่รู้เรื่อง ก็ยืนว่ามานไปเรื่อยๆ มันส์ดี 5555
เสร็จแล้น พอมานหันมา ฝ้ายก็เลยบอกมานว่าเน้ แฟนคนไทย มาดูคอนเสิร์ต
คุณน้องเร้เค้าเลยยกมือไหว้ โอ้โห เร้เอ้ย ขอบใจนะ น่ารักคอดๆ
(แต่ก็ไม่ได้รักมานมากขึ้น หิหิ) พอเสร็จแล้น กี้ดๆ ประตูบริษัทเปิดแล้น
เข้าบริษัทได้แล้นเว้ยเฮ้ย หุหุ พอเข้าไป คุณน้องเร้เข้าก็กดลิฟท์จะขึ้นไปข้างบน
แฟนคลับอิเร้ที่มารอมาน ก็เลยเอาตัวขวางประตูบริษัทไว้ไม่ให้ปิด
โห ช่างกล้า แต่ก็ขอบคุณน้า เลยได้ผลพลอยได้ เค้าก็ยืนขอลายเซ็นอิเร้
พอเค้าขอเสร็จ เราก็จะขอมั้งไง แต่แล้นไง ลิฟท์มาคะ ระหว่างที่ขอลายเซ็น
แต่คุณน้องเร้เค้าก็เป็นคนดีอะ ดีมากๆรุยน้า ดีเจรงๆ
คุณน้องเร้เค้าก็ใช้เรียวขาของเค้า กั้นลิฟท์ไว้ไม่ให้ปิด เพื่อที่จะยืนเซ็นให้
ไอ้เราก็ไม่เข้าใจอะนะ ว่าคือถ้าปล่อยให้ลิฟท์มันไป แล้วกดเปิดใหม่
มันไม่ได้หรอ หรือน้องเร้เค้ากลัวใครแย่งลิฟท์เค้ารึป่าว
เอ๊ะ หรือว่ามันเป็นท่ายืนเซ็นลายเซ็นแบบใหม่ อะๆ ไม่เป็นไร
ให้อภัย ปล่อยๆไป เพราะคุณน้องเร้เค้ากะลังเซ็นลายเซ็นให้อยู่
แต่แบบว่า ก็ไม่ได้เตรียมตัวว่าจะได้เจอ หรือขอลายเซ็น ก็เลยไม่มีอะไรไป
ไม่มีปากกาไป แต่บังเอิ๊ญไปสะเดาะเคราห์แล้นได้ซีดี FILA มา มันติดอยู่ในกระเป๋า
ก็เลยเอาออกมาให้น้องเร้เซ็น ปากกาไม่มีใช่มะ ก็เลยถามฝ้าย ฝ้ายมีแต่มันไม่ติด หุหุ
คุณน้องเร้เค้าก็หยิบไปเซ็นแล้น เซ็นเสร็จไปแล้นด้วย แต่มันไม่ติดอะ
คุณน้องเค้าก็มองๆแบบไม่ติดนะ แล้นเค้าก็จะคืนปากกา
ฝ้ายก็เลยหันไปขอยืมเด็กเกาหลีคนก่อนหน้าที่ขอลายเซ็นแล้นออกไป
แล้นก็ส่งใหม่ให้มาน มานก้รับน้า แต่ก็ทำหน้าแบบว่า เอ การูเซ็นแล้นต้องเซ็นอีกอ่อ
เอ้า ก็มานไม่ติดอะ ก็เซ็นให้ใหม่หน่อยเด่ อิเร้เน้ เด๋ซเหอะ
แล้นเด๋ซก่อนนะ ระหว่างเน้อะ ขาคุณน้องเร้เค้าก็ยังเอาไปกั้นลิฟท์อยู่นะ หุหุ
อะ ต่อๆ แต่พอคุณน้องเร้เค้ารับปากกาไปแล้นใช่ม้า เค้าก็ยังมีปากกาแท่งเดิมอยู่ไง
เค้าก็ไม่ลงมือเซ็นใหม่ให้ซะที ไอ้เราก็เอ๊ะ ทำไมกัน ฝ้ายก็เฉย ไอ้กล้วยก็เฉย
อิออเร้นก็เลยมองไปเห็น ว่าคุณน้องเร้เค้าจะเซ็นไม่สะดวก
ก็เลยไปหยิบปากกาอีกแท่งออกมาจากมือเค้าให้ แล้นคุณน้องเร้ก็เซ็นให้
อย่างสวยงาม เป็นอันเสร็จ แล้นก็เดินเข้าลิฟท์ไป โดยที่ไม่ต้องกดใหม่
เพราะว่าใช้ขากั้นลิฟท์เอาไว้แล้น หิหิ แต่เด๋ซก่อน ที่มานขึ้นไปเนี่ย ไม่ใช่ว่า
เซ็นเสร็จแล้น ก็เลยขึ้นหรอกนะ แต่คนข้างบนอะ เค้ามาตามมัน เค้าคงแบบ
ก็เปิดให้แล้นนะ ไม่ขึ้นมาซะที คือถ้าเค้าไม่มาตาม มานก็คงจะยังไม่ขึ้น
คงจะยังเช็คเรทติ้งอยู่ต่อไป หุหุ

อันเน้ ที่คุณน้องเร้เค้าเซ็นให้ ขอบคุณนะค๊า ^^



อะ จบไป กะเด็กบ้านนอก เราก็ยังต้องยืนรอกันต่อไป เพราะฝ้ายยังไม่เจอพระอาทิตย์
อิออเร้น ก็อยากเจอมายแดอีกรอบ ก็ยืนรอไปเรื่อยๆ ก็มีคนนึงเดินมา
ตอนแรกก็จะสนใจนะ ใครอะ แต่แบบ อุ้ย หน้าออกแนวฝรั่งจัง ไม่สนดีก่า
แต่พอเข้ามาใกล้เข้าๆ อ้าย เจ้กัม อู้หู มาดแมนคอด นึกว่าผู้ชาย
ก็ได้แต่ อ้าย เจ้กัม แล้นเจ้ก็เดินเข้าบริษัทไป แต่เด๋ซๆ เจ้เดินเข้าบริษัทไปง่ายเนาะ
ไม่เหมือนเด็กบางคนรุยอะ 5555 (พอและ อิเร้เกือบตายและ)
เจ้กัมเดินเข้าไป แล้นก็ออกมา อิเร้ก็ยังไม่มา อิแดก็ไม่กลับ พระอาทิตย์ก็ไม่มา
โอ้ย อยากกลับบ้าน หนาวไม่ไหวแล้น แต่เอาวะ รออิเร้ลงมาก่อง

ระหว่างรออิเร้ลงมา กี้ดๆ รถคันน้าน ที่มายแดนั่งไป กลับมาแล้นอ่า
วิ่งเข้าไปหารถกันใหญ่รุย อิอิ แล้นมายแด ก็ลงมาจากรถ แล้นก็ปิดประตูรถแรงมักส์
อิออเร้นก็เอ๊ะ น้องการูเป็นไรอ่า แต่ ไม่ใช่เลย ที่มันปิดรถแรงเน้
ไม่ใช่ครั้งเดียว หลายครั้งด้วย พอปิดเสร็จ มันก็ทำท่าวิ่งของมันมาแบบแดะๆอะ
สรุปได้ว่า มานดีใจ ที่มานได้ไปขับรถเล่นมา แม่เจ้ว เออว้า อิแดนั่งฝั่งน้านที่ฝ้ายบอก
ที่เราเข้าใจว่าฝั่งคนขับ อิแดมานออกไปขับรถอ่า โดยพาสต๊าฟไปร่วมเสี่ยงชีวิตด้วย
แล้นมายแดก็เดินมา อิออเร้นก็ได้แต่อึ้ง แล้นก็ยืนเฉย มายแดก็เดินมาใกล้อีก
จนเด็กเกาไปหยุดคุยกะมายแด แล้นก็ไม่รู้เหมือนกาน ว่าอิออเร้นไปยืนหน้ามายแดได้ไง
แบบ ไม่ได้เดินไปเองอะ แต่มีสองคนข้างหลังดันไป จนไปถึงหน้าน้องรุย
พอมายแดยืนคุยสักพัก เสร็จแล้นมายแดก็เดินเข้าไป อิออเร้นก็ยังอึ้งอยู่
ก็คือ ไม่เข้าใจ ว่าจะอึ้งอะไรมากมาย อะไรไม่รู้แล้นนาทีนั้น รู้แต่มายแดน่ารักคอดๆ >,<
พอหลังเจอมายแดเสร็จ ก็กลับบ้านรุย สบายใจแล้นเน้
พระอาทิตย์ไม่รอแล้น พระอาทิตย์มาตอนเช้านู้น 5555
แต่ก่อนกลับ ก็ไม่วาย จะเดินไปขึ้นรถแล้น ก็ยังเห็นเด็กบ้านนอกเดินออกมาอีก
เจอมานทั้งเข้าทั้งออกรุยวุ้ย โชคดีมั้ยเน้ หิหิ

พอวันถัดมา ก็เป็นวันก่อนวันสุดท้าย ที่จะได้อยู่เกาแล้น ก็ไปเอา FILA กะที่สั่งไว้
แล้นก็คงไม่ได้ทำไรและ ก็ไม่รู้จะไปไหนและด้วย เพราะนั่งจัดของมาทั้งวัน
ก่าจะได้ออกมาก็บ่ายและ พอไปเอาของเสร็จ หาไรกิน แล้นไหนๆก็วันสุดท้ายและ
ก็เลยชวนพี่อุ๋มกะกล้วย ไปรอเด็กผู้ชายห้าคนอีกวันนึง
แต่ระหว่างรอ ก็หาไรทำไง ก็ค้นของไปมา ก็ไปเจอไอ้เน้
คืไอ้เน้อะนะ มันติดอยู่ที่ร้าน FILA เท่าน้าน ติดอยู่ที่ที่วางรองเท้าแต่ละอัน
ว่าใครใส่คู่ไหน แต่ ทำไมมันมาอยู่ในถุงละ เค้าแถมมาหรอ คือ จริงๆอยากได้มักส์ๆ
พอฝ้ายมาเลยถาม สรุปได้อีกว่า ฝ้ายไปเด็ดของเค้ามา 5555



ก็ นั่งรอไปเรื่อยๆ แบบ วันเน้จะได้เจอใครมั้ย เพราะพี่อุ๋มก็ยังไม่ได้เจอน้องรุย
แต่คุณน้องเร้ไม่เอาและนะ พอ ขอร้อง 5555 นั่งรอไปสักพัก ก็เจออิคุณซองมินเดินออกมา
ก็กี้ดๆกะพี่อุ๋ม อ้ายๆ เจอซองมินแล้นเว้ย คนนึงแล้น หุหุ อะ ต่อไปๆ
ก็มีคนนึง ขับรถเบนซ์สีขาว มาจอดเทียบหน้าบริษัท แล้นก็จอดรอไว้
รถใครกันนั้น จอดนานแล้น มารอรับใคร แล้นๆ เจ้าของรถ ก็เดินลงมาขึ้นรถ
กี้ดดดดดดด พ่อใหญ่ กี้ดดดดดดด ลุงยาง กี้ดดดดดดด ท่านประธาน
โอวจอร์จ ไม่น่าเชื่อ จะได้เห็นท่านประธานผู้ศักดิ์สิทธิ์ในระยะใกล้ขนาดเน้
ขอบอกว่าท่านประธานไม่แก่รุยน้า เท่มักส์ๆ ดูดีคอดๆ หมวกก็ใบใหม่ อิอิ
โห วันเน้ คุ้มสุดๆแล้นละ เจอท่านประธานเน้ แทบจะกลับบ้านได้เลย
แต่ก็ไม่กลับ รอต่อปาย เพราะเป้าหมาย คือเด็กผู้ชายห้าคนน้าน
แล้นคือมันหนาวไง อิออเร้นก็ไปยืนหลบตรงแบบ ที่กดกริ๊งเรียกคนข้างบนอะ
เพราะลมมันพัดไม่ถึง แล้น เรื่องไม่คาดฝัน ก็เกิดขึ้น มีผู้ชายคนนึงเดินมา
แม่เจ้า ป๋าคะ ไม่ไหวแล้ว กี้ดๆ ได้เจอป๋าเน้ ยิ่งก่าอะไรทั้งนั้น
ป๋าก็เดินข้ามถนนมา เดินทำหน้าดุมารุย แบบว่า คงรู้อิเด็กพวกเน้ไม่มีใครรอเค้า
ไม่น้า ถ้ารู้ว่าป๋าอยู่ ก็มารอน้า อยากเจอป๋ามากมาย (เจรงม้าคุณจูน อิอิ)
แล้นป๋าก็ใช้สายตาจิ๊กมาเรื่อยๆ เดินมาเรื่อย จนใกล้ถึงประตู
แต่คือว่า ไอ้กล้วยก็คงตื่นเต้น ก็เข้าใจอยู่นะ แล้นมันก็มุดๆอยู่ข้างๆอิออเร้น
แต่อิออเร้นเน้ ผลักตัวมันให้ออกไป คือสงสัยไอ้กล้วยมันจะคิดว่ามุดเหมือนกัน
มานก็มุดมาใหญ่เลย ดันก็ดันไม่ออก แต่ไอ้สาเหตุที่ดันเน้คือ
มันบังทางเข้าป๋าเค้าเต็มๆรุยไอ้กล้วยเอ้ย แกร๊ออกไปเถอะ ก่อนป๋าจะกัดช้าน
ก่าจะดันไอ้กล้วยออกไปได้ ป๋าถึงประตูพอดี ป่าคงงงอิสองนี่ทำไรกัน หิหิ
แล้นก็ปล่อยป๋าเดินเข้าบริษัทไป มัวแต่ตื่นเต้น ก็ไม่ได้ทำอะไรอีกละ
ดูดิ ป๋าเข้าบริษัทได้สบายรุยอะ ไม่เหมือนเด็กบ้านนอกคนนั้น
(ยังไม่วายจะกัดมัน 5555) อะ มีความสุขแล้น ได้เจอป๋า ก็ยังคงรอต่อไป
คุ้ม คุ้มคอด คุ้มไม่ไหวแล้น คุ้มตรงท่านประธานกะป๋าอ่ะ อิอิ
อะๆ ผ่านไป สักพัก มีผู้ชายเดินมาอีกแล้น แต่พี่แกปิดหน้าปิดตามารุย
ไม่รู้ใครอะ มาเห็นตอนจะเข้าประตูและ คือพี่วูกึน มูกาดัง หุหุ
ดูดิ วันนี้เจอเพียบรุย แล้นไง จะได้เจอน้องม่ายเนี่ย

ว่าแล้น เป้าหมาย ก็มา คือว่าวันนี้อะ น้องมีงานทุกคนเลย ไปงานจับมือของหนังสือ
(ที่ซื้อมาแล้นอ่านไม่ออก) แต่เด็กผู้ชายคนเน้ไม่ได้ไปคะ เพราะคนอื่นยังไม่กลัยเล้ย
แต่เด็กผู้ชายคนเน้ เดินหัวเปียกมาบริษัทรุย (คือ เพิ่งอาบน้ำมา หิหิ)
มายแดคะ ได้เจอมายแดอีกแล้น อ้าย อันนี้เราคงดวงต้องกัน กร๊ากกกกกกก
แล้นก็ทำไรไม่ถูกอีกละ เจอมายแด เป็นงี้ทุกทีสิให้ตาย ก็ยังดี ที่ยกมือทักมาน
แล้นมานก็พยักหน้าตอบมา เฮ้อ ยังมีสติวุ้ย โชคดีไป แล้นน้องก็เข้าบริษัทไป
แต่เด๋ซก่อน อย่าหาว่าเราฆ่าแต่เด้กบ้านนอก มายแดด็ไม่มีคีย์การืดเข้าบริษัทนะ
ต้องรอให้สต๊าฟมาเปิดให้ แต่พอดีว่า มายแดเค้าไม่โวกเวกโวยวายไง อิอิ
เสร็จแล้นไง อยากกลับแหละ เนื่องจากคุ้มมามากมายและ แต่ไม่ได้
มายแดเข้าไปแล้น มายแดต้องออก เพราะคงไม่นานบริษัท
ก็ยืนรอสักพัก ไม่นานมาก ก็เห็นเด็กเกาลุกกัน อิออเร้นยืนหน้าประตูอีกแล้น
เพราะหลบหนาว เห็นเด็กเกาลุก ก็เลยมองเข้าไป อ้าย มายแด ตกใจรุย
มองเข้าไปน้องมองมาพอดี หลบแทบไม่ทัน หุหุ แล้นมายแดก็ยืนรอข้างในสักพัก
ไม่ได้ออกไม่ได้นะ ไม่บ้านนอกเหมือนเด็กคนน้าน 5555
แต่มายแดรอให้ไฟเขียวก่อง พอไฟเขียวแล้น มายแดเปิดประตู แล้นก็วิ่งไปรุย
เนื่องจากว่า วันนั้นคนมารอเยอะคอดๆ มายแดคิดแล้นว่าถ้าเดินเน้ อาจตายได้ อิอิ
วันเน้ คุ้มแล้น กลับบ้านได้แล้น มายแดกลับปุ๊บ อิออเร้นกลับตามรุย หิหิ

สรุปแล้น ทริปเน้ เที่ยวอยู่แค่ เมียงดง ทงแดมุน หน้าบริษัท แค่น้านจริงๆ หิหิ
แล้นวันสุดท้าย ได้กลับบ้านแล้น เย้ๆ แต่ก่อนจะกลับได้ ก็แทบตายมาก
เพราะดูกระเป๋าสิ มากมายมหาศาล กลับกันสามคนจริงดิเนี่ย
นี่ขนาดส่งของกลับไปมั้งแล้นนะเน้ แต่กระเป๋าเกือบเอาชีวิตไม่รอด
แล้นวันสุดท้ายก็ยังจะไปซื้อของฝากอีกนะ ตังก็ไม่มี ต้องยืมกล้วย
เหลือเงินวอนกลับบ้านตั้ง 80 วอนอะ สุดยอดมะ (เยอะก่าพี่ปุ๊กตั้ง 20 วอน อิอิ)



อะ มาเฉลย แต่ละคนอยากรู้มักส์รุย ว่าเค้าคนนั้นเป็นใคร
เค้าคือ ปาร์ค ซันดารา หนึ่งในบิ๊กแบงผู้หญิงนั่นเอง หิหิ

สุดท้ายและ ขอโทษที ที่มาเล่าแต่ละพาทช้าไปนิดส์ เนื่องจากว่าต้องเตรียมตัว
ไปทำภารกิจกะพลอยที่เมกา และไปตามหาผู้ชายวายจีที่น้าน อิอิ


สุดท้ายแล้นเจรงๆ ทริปเน้ สนุกมากมาย เพราะเพื่อนเยอะคอดๆ แล้วเราไปกันอีกน้า
พี่ปุ๊ก พี่แขก พี่ตุ๊ก พี่หง่าว พี่แอล พี่จูน พี่อุ๋ม พี่กิฟท์ พี่มาย กล้วย การ์ตูน และ ฝ้าย
(ม่าย คงม่ายมีใครไปกะแกแล้นแหละ ฝันไปเถอะ หุหุ)