บล๊อคของคนจิตไม่ว่าง ㅋㅋㅋ

คือ ขอก่อนนะ เอนทรี่นี้ เฉพาะกิจ มาแทรกก่อง (อิพาททูอันนั้นยังไม่เสร็จ หิหิ)


แบบว่า ไม่ไหวแล้น เลยขอหน่อยละกัน สืบเนืองมาจาก MV Breathe
เอ็มวีบ้าไรไม่รู้ กี้ดแทบตาย น่ารักไปไหนหรอ เพราะน้ำวิตามินใช่มั้ย เลยน่ารักขนาดเน้
แล้นดูไปเรื่อยๆเน้ มันก็เลยมาสะดุดอยู่ที่ อิดอก เสื้อที่มีดอกไม้มากมายอยู่บนตัวมันนั่น
โอ้โห อิจี คนอะไร จะมี ดอก อยู่บนตัวได้เยอะขนาดนั้นเลยหรอ
ดอกเล็กๆหลายๆดอกไม่พอเนาะ แต่พ่อเจ้าประคุณรุนช่อง ดอกใหญ่อยู่ข้างหลัง
คือ ไม่ใช่ไรนะ ชอบอะ มันน่ารักดี สวยดี อิจีก็ช่างกล้า (มักส์ๆ)





แล้นทีเน้ น้องเหมียวเหมียว เค้าก็เข้าไปเจอในดีซีมา เกี่ยวกับอิดอกนั้น หิหิ
แฟนๆอิจีเค้า ก็ไปสืบเสาะกันมา ว่าอิจีเน้ ซื้ออิดอกนั้นที่ไหน อะไรเยี่ยงนี้







และประเด็นที่สำคัญที่ต้องมาสะดุด ก็คือ สนนราคาของมัน แม่เจ้ว
อิดอกเล็กนั้นอะต่อตัวนะคะ ตัวละ สามสาม ดอล เลยทีเดียวอะ
ยัง ยังไม่พอ อิดอกใหญ่ที่ข้างหลังมันอะ ตัวละ เก้าสิบเจ็ด ดอล อะ

พอรู้ราคาแล้นก็เลยรีบเปิดเอ็มวีทันที ไปนับอิดอกนั้น ว่ามีทั้งหมดกี่อัน
แบบ แค่คร่าวๆอะนะ ก็ หกสิบถึงเจ็ดสิบดอกได้อะ แล้นอิดอกใหญ่อีกดอก
บวกลบคูณหารเรียบร้อย สำหรับราคาของอิดอกบนเสื้อตัวเน้ คร่าวๆ
เจ็ดหมื่นห้าร้อยกว่าบาท (นี่คิดอิดอกเล้กหกสิบดอกเองนะ แต่คิดว่าเกิน)

แล้นยังไงๆ นี่แค่ราคาอิดอกนะ ไม่รวมเสื้อกางเกงหมวกถุงเท้ารองเท้าที่มันใส่อยู่
เอ้า ก็แล้นยังไงอีก ก็เอ็มวีนี้ ไม่ได้มีแค่ชุดนี้ชุดเดียวอีกอะ มีกี่ชุดลองนับดู หุหุ
(คือ เอ็มวีก่อนหน้ากี่ชุด เอ็มวีนี้กี่ชุด แล้นไอ้เอ็มวีต่อๆไปอะ จะอีกกี่ชุด)

คือ สรุปแล้น ที่เด็กเกา ต้องโปรโมทอัลบั้มนี้ให้มานโดยวิธีเอาป้ายโฆษณาติดรถเมล์เนี่ย
เพราะว่า อิจีเค้าไม่มีตังมาโปรโมทอัลบั้มเอง ตังมันไปหมดที่เสื้อผ้ารองเท้าและพร๊อพหมด

อิจีเอ้ย เพื่ออาราย ชั้นไม่รู้ว่าแกทำเพื่ออาราย แต่ช้านเนี่ย ก็ทำเพื่ออาราย หิหิ

มาแล้น ภารกิจ Shouting หิหิ แอบนานไปหน่อย เพราะเพิ่งเคลียร์ของ(ซีดีอิจี)เสร็จ
ปล. คือ มันแอบยาวมากรุยอะ ตอนแรกเหมือนจะไม่เยอะ ใครใคร่อ่านก็อ่านแล้นกันน้า ^^


Part 1 Let's GO ~

เริ่มเลยละกัน เริ่มจากไรดีอะ เริ่มจาก ตอนแรกไม่คิดจะไปเล้ย 5555
แบบว่า ไปดูละครเวทีอะนะ แล้นจะดูรู้เรื่องปะละ แล้นตอนนั้นก็ยังอยู่เมกา
ก็เลยยังไม่มีความมุมานะมากมายที่จะไป แต่พอกลับมาจากเมกาแล้น
รู้สึกเหมือนขาดน้องไปประมาณ 4 เดือน (เหมือนขาดยาไรงั้นเลยอะ หิหิ)
คิดถึงมายแดมากมาย แบบว่า ไม่ไหวแล้น อยากเจอ เอาวะ ไปก็ไป
พอคิดได้ว่าจะไป แล้นไง ไปคนเดียว จะหนุกปะล้า ก็เลยไปหาแนวร่วม
พี่กิ๊ฟ ไปดูละครเวทีน้องเร้กันม้า (เป็นไง ไปดูละครเวทีมันมา กลับมาสรรพนามเปลี่ยนรุย
เด๋ซจะรู้ ว่าทำไมสรรพนามเปลี่ยนไปได้เร็วขนาดนี้ อิอิ)
แล้นเค้าก็นะ เป็นคนที่บิ้วขึ้นอย่างแรง ชวนไม่เท่าไร ตกลงแล้นอะ
ก็ลูกเค้าเล่นด้วยอะเนาะ ก็ต้องอยากไปดูเป็นธรรมดา หุหุ
เสร็จแล้น พอนานๆไป พี่กิ๊ฟก็เริ่มหาแนวร่วมอีก ไปชวนไอ้กล้วย
เจรงๆไอ้กล้วยเน้แบบว่า ชวนแต่แรกแล้น มานก็อยากไป แต่วันลาหยุดงานไม่มี 5555
แต่ก็ไม่รู้พี่กิ๊ฟไปบิ้วไง จนตกลงไปรุยอะ คิดดู (ก็แบบ คนเค้าชอบน้องเร้เหมือนกันไรเง้)
เสร็จแล้น ก็โทรคุยกับพี่หง่าวตามปกติ ถามสารทุกข์สุขดิบ แล้นบอกข่าวเรื่องอิจีจะออกบั้ม
เอ้า แล้นไง คุยไปคุยมา เค้าเบื่อคะ เบื่องาน อยากไปเที่ยว ก็ตกลงไปด้วยซะงั้น
ทั้งๆที่ไปรอบนี้ไม่ได้มีทาร์เกทเค้าเล้ย แต่เค้าก็ยังอยากไป ดีๆ ได้สมาชิกเพิ่ม ชอบ หุหุ

สุดท้ายแล้น ได้สมาชิกร่วมทริปทั้งหมด 4 หน่อ ก็หารือกัน ไปวันไหนดี
เอาวะ ไปวันเกิดอิจีนี้ดีก่า ได้ดูละครเวทีด้วย อิจีออกบั้มด้วย (ถ้ามันไม่เป็นโรคเลื่อน)
ก็นับวันรอไปเรื่อยๆ ใกล้ละๆ เอ้า แล้นไง โอ้โห โชคมันเข้าข้างเจรงๆ
อิแดรถชน อยากจะบ้า สติไม่มีไปวันเต็มๆ พี่กิ๊ฟ ไอ้กล้วย ก็ถามว่าเอาไงอะ จะไปมะ
คือ ก็ ไม่มีสติ ตอบไม่ได้ ไม่คุยกะใคร ไปวันนึงรุย แล้นก็ค่อยมาคิด ว่าเอาไงดี
เพราะตั๋วเครื่องบินก็ซื้อแล้น ตั๋วละครเวทีก็ซื้อแล้น เรียบร้อย
(กี้ด เครียด มายแด ทามมายต้องเป็นเยี่ยงนี้ด้วย)
แล้วก็แบบ ไงอะ ละครเวทีจะมีมั้ย คือ ละครเวทีส่วนใหญ่ แทบทุกเรื่อง
จะมีตัวแสดงหลักแทนอยู่ไง เผื่อแบบ เกิดเหตุแบบเน้ แต่กับเรื่องนี้ไม่คิดว่าจะมี
เพราะนักแสดงหลักมันคือ มายแดกะอิเร้อะ แล้นไง จะงดหรอ ทำได้หรอ
พอวันรุ่งขึ้น เค้าก็ตัดสินว่าจะมีต่อไป และใช้ตัวแสดงแทน รอบสื่อก็เล่นไป
รูปก็ออกมามากมาย แล้นคอดปวดใจ ไม่มีอิแดอะ (มีแต่รูปน้องเร้)
แถมมีคนอื่นมาเล่นแทนอีก พี่กิ๊ฟเอารูปให้ดูว่าคล้ายอิแดเลย
ตอนยังไม่มีรมรุยอะ อยากจะร้องไห้ตลอดเวลาเลย แบบ กี้ด ใคร มาเล่นแทนมายแดอะ
อะ แล้นก็คิดได้ ว่า เออ ไปก็ไป ไปดูอิเร้แล้นกัน ไปเอาซีดีอิจี ไปเที่ยว
ก็คิด เอ๊ะ ถ้าโชคดี คงได้ไปดูเพออิจีด้วยเนาะ เพราะไปปลายสัปดาห์พอดี
เอ้า แล้นไงอะ มันเอาอีกแล้น รอบเน้ มันเป็นอาร๊าย
อดีตประธานาธิบดีเกาหลีตาย แม่เจ้ว อดดูอิจีอีก จอร์จ ชีวิต เซ็งคะ

เรื่องโชคร้าย ไม่ได้มีเพียงเท่าน้านเลย พอวันไปถึง ลงเครื่อง โห อากาศแจ่มใส
นั่งรถเข้าโซล แต่ละคร เตรียมตัวเที่ยวเต็มที่ แล้นไงคะ ฝนตก กี้ด ชีวิตบัดซบ หุหุ
ทั้งวันวันนั้น ก็ทำไรไม่ได้ ก็ไปรอที่โรงละครเลย เพราะ ก็ไม่มีที่ไหนจะไป
โทรหาฝ้าย ฝ้ายยังแบบ ทำไมไปโรงละครเร็วจังอะ ก็แบบ ไม่ได้อยากมาเร็วอะนะ
ก็ตื่นเต้นมั้ย ก็งั้นๆ เพราะทาร์เกทก็ไม่มีแล้น แต่ว่าประเด็น คือไม่มีที่ไป หิหิ

แล้นก่าจะไปถึงโรงละครอะนะ ก็เหนื่อยมาจากการเดินตากฝนแบกของเข้าที่พัก
โอ้โห ทำไมมันไกลจังวะ เมื่อไรจะถึง อะ เดินๆ กี้ด ถึงแล้น ป้ายผ้าหน้าโรงละครใหญ่มักส์
(คือ ขอบอกก่อนว่า ดูละครรอบ 2 ทุ่ม แต่ไปถึงโรงละครตั้งแต่ 5 โมง
แบบ ละครเวทีรอบแรกของวันนั้นเพิ่งฉายไปได้ชม.เดียวเองอะ ไม่รู้จะรีบไปไหน หิหิ)


(น่าเอากลับบ้านเนาะ แต่ถ้าจะเอากลับ คงต้องคลุมเครื่องบินกลับอะ 5555)

รอ ร๊อ รอ เมื่อไรจะถึงเวลาซะที เดินถ่ายรูปเล่นหน้าโรงละครไปเรื่อยๆ
แล้นคนที่เค้ามีปัญหาทางกะเพาะปัสสาวะอะ เค้าก็ไปเข้าห้องน้ำ ไอ้เราก็นั่งเฝ้าของ
เพราะว่าไปซื้อหนังสือเช้าท์ติ้งหน้างานมาด้วย ก็นั่งเปิดดู
ทีนี้ คุณพี่หง่าวกะกล้วย ก็เดินไปถ่ายรูปกะป้ายน้อง เค้าก็ไปกันสองคนไง
แล้นก็ผลัดกันถ่ายไปถ่ายมา แล้นก็มีคนเกาคนนึง เดินมาถามว่า
อยากให้ช่วยถ่ายรูปคู่ให้มั้ย เค้าคงแบบ สองคนนี้ น่าสงสารเนาะ มันถ่ายกันเองอยู่ได้ 5555
แล้นเค้าก็ช่วยถ่ายให้ ก็ไม่ได้รู้หรอกนะ ว่าเค้าเป็นใครอะ มารู้เอาทีหลัง
ตอนมาเปิดหนังสือเช้าท์ติ้งดู ว่าเค้าเป็นถึง โคโปรดิวซ์ ของละครเวทีเรื่องที
โห คุณพี่หง่าวกะกล้วยมันใหญ่เว้ย โคโปรดิวซ์มาถ่ายรูปให้ด้วย หิหิ
(แต่ป่าวหรอก จริงๆเค้าคงสงสารอะนะ งุ่มง่ามกันอยู่ 2 คน 5555)



(คือ แต่งตัวแบบเน้ เล่นเรื่องเดียวกันเป่าก็ไม่รู้ หิหิ)

นั่งรอไป ก็ยังไม่มีไรทำอยู่ดี ก็เห็นว่า เค้าแปะรูปมายแดกะน้องเร้ไว้ที่เสา
ก็เลยชวนกล้วยไปถ่ายเก็บไว้ พอไปถ่ายด้านมายแดกะน้องเร้เสร็จ อ่าว
แต่ละด้าน แต่ละเสา มันไม่เหมือนกันอะ อะ ไหนๆก็มาแล้น ก็ถ่ายเก็บไว้หมดอะ



(เยอะมั้ยอะ ล่อไปกี่เสาอะเนี่ย ถึงแปะได้หมดขนาดนี้ หิหิ)

กี้ด ถึงเวลาแล้น ได้ฤกษ์ซะที ข้ามน้ำข้ามทะเลมาตั้ง 5-6 ชม. เพื่อมาดูน้องเร้
(โห คอดทาร์เกทเลยอะ น้องเร้ แต่ไงอะ ก็มาถึงนี้แล้นเน้ เหอๆ)
พอเข้าไป ส้มนั่งกะพี่หง่าว พี่กิ๊ฟนั่งกะกล้วย (ก็ให้เค้านั่งด้วยกัน เค้าคงอยากเม้าท์กัน)

ขอเล่าคร่าวๆก่อนแล้นกันว่า ละครเวทีเรื่องนี้อะ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับว่า
มีรายการเพลงรายการนึง ชื่อรายการ มิวสิคทาม เค้ากำลังเรทติ้งตก
รายการนี้เค้ามีคนเช็ดพื้นที่ฝันอยากจะเป็นนักร้องอยู่ 2 คน
คือ มายแด และ น้องเร้ เค้าใช้ชื่อวงว่า "แบง แบง แบง แบง แบง แบง แบง สือ"
(มันมาจาก BANGS อะ ไม่รู้จะพูดให้สั้นทำไม 5555)
แล้นก็มีค่ายเพลงค่ายนึง ชื่อว่า อัลฟ้าเอนเตอร์เทนเม้น ที่มีบอยแบนด์ชื่อดังมาก
ชื่อวงว่า "แมกสือ" (2 วงนี้ต้องออกเสียง สือ ด้วยน้า แอกเซ้นเกาหลี อิอิ)
และเรื่องราวการล่าฟันของ มายแด และ น้องเร้ ก็เกิดขึ้น หุหุ

มาแล้นๆ ออกมาแล้น ใครก็ไม่รู้อะ กางเกงเขียว เออ ก็น่ารักดีเนาะ


(ลงรูปไว้ก่อง เด๋ซไว้เล่า เพราะเรากะเค้ามีวีรกรรมกัน อิอิ)

คุณกางเกงเขียวคนนี้ เค้าเป็นผู้กำกับเวทีของรายการเพลง มิวสิคทาม
เค้าก็ออกมาทักทายคนดู ประหนึ่งว่าคนดูละครเวทีคือคนดูรายการเพลงของเค้า อิอิ
แล้วรายการก็เริ่ม มีนักร้องออกมาโชว์ ประหนึ่งอินกิกาโยไงงั้นอะ ระหว่างโชว์ของนักร้องดังๆ
มีวงแมกซือออกมาโชว์เพลง ฮอท ตือกอ ของวันทามอะ แบบใครๆ ใครกล้ามาร้องเพลงวันทามอ่อ
แต่แบบ พอดูๆไปแล้นคอดจะกี้ดอะ อิผมปาดคนน้านเป็นใคร ทามมายเท่เยี่ยงเน้อะ


(อันเน้ สมาชิก วง แมกซือ คนแรกคอดเท่อะ เต้นเก่งมากมาย ไม่ไหวแล้น แต่คนสุดท้ายน่ารักมักส์ อิอิ)

แล้นก็มีวงผู้หญิงออกมาเต้นด้วยนะ คือ เสียงดีมากมายรุยเหมือนกัน หน้าตาก็โอ
(แต่เราคิดแล้น ว่าจะไม่แปะรูปผู้หญิง เพราะไม่ใช่ทาร์เกท หุหุ)
เค้าก็มีการหมุนฉากให้ดูข้างหลังเวทีด้วย แบบ ก็จะเห็น มายแด กะ น้องเร้
เต้นตามคนอื่นที่เค้ากำลังโชว์อยู่ และนั้น ก็ทำให้ได้ประสบพบเจอกับ มายแด2 เป็นครั้งแรก
แบบว่า แม่เจ้ว นั่นอินยอง หรือมายแดอะ ทำไมเหมือนกันขนาดนั้น
นอกจากว่า หน้าตา จะมีความคล้ายคลึงแล้น อินยองเล่นเป็นมายแดได้เหมือนมาก
เหมือนที่สุดในโลก ไม่มีใครเหมาะเท่าอินยองอีกแล้น เค้ามาเติมเต็มบทมายแดได้สมบูรณ์ที่สุดจริงๆ
ดูเค้าเล่นแล้นนึกว่าดูมายแดเล่นไงงั้นเลยอะ แบบ ก็ไม่ได้คิดไปเองคนเดียวรุยนะ
อีก 3 คนที่เหลือก็พูดเหมือนกันเล้ย ว่าเหมือนมากๆจริงๆ
คือ นึกอารมณ์อิแดออกมะ ว่าแบบ พอมีเพลงมา ก็จะเต้นทุเรทๆ แล้น น้องเร้ก็อยู่นิ่งๆอะ
แล้นอินยองทำได้เหมือนคอดๆ คอดพ่อคอดแม่เหมือนอะ 5555
(เค้าเก่งนะ ที่ศึกษาบุคคิลมายแดแล้นทำตามได้ขนาดนี้ เพราะเค้าก็คงไม่คิดหรอกว่า
มายแดจะมาเป็นไรก่อนเล่นละครแค่วันเดียวอะ)
แล้นไง ก่อนมา ใครวะ มาเล่นแทนมายแด แต่พอได้ดู กี้ด น่ารักจัง (ลืมมายแดไปชั่วขณะ อิอิ)

หลังจากนั้น รายการเพลงก็จบ มายแด2กะน้องเร้ เค้าก็ออกมาเช็ดพื้น (ทุเรทเนาะ 5555)
เช็ดไปเช็ดมา ก็เหลือกัน 2 คนสุดท้าย แล้นผู้จัดการวง แบงสือ ก็ปรากฏตัว
(คิดดู วงนี้มีกันอยู่ 2 คนอะ ยังไม่ดังด้วยนะ มีผู้จัดการวงแล้นอะ สุดๆรุยเป็นไง)
คุณผู้จัดการคนนี้ เค้าก็จะมีกล้องกับไมคืประจำตำแหน่งของเค้าอยู่
จะคอบเก็บภาพมายแด2กะน้องเร้ตลอด วันนี้เค้าก็เอากล้องมา
ประมาณว่าจะมาถ่ายเก็บไว้ส่งไปออดิชั่นไรเทือกนี้อะ
เค้าก็ให้มายแด2กะน้องเร้แอ๊คท่าถ่ายรูปก่อน (โอ้โห มันแอ๊คได้น่าเกลียดที่สุดอะ หิหิ)



(อันเน้ ผู้จัดการวง คือ เค้าไม่ได้หน้าตาน่ารักเลยนะ แต่บทเค้าตลกมากเลยอ
เลยทำให้เค้าน่ารัก อิอิ แล้นเห็นกระเป๋าเค้ามั้ย แบบว่า กดเปิดเพลงได้ด้วยนะ ไฮโซคอด)

พอเค้าแอ๊คท่าอะไรกันเสร็จเรียบร้อย เค้าก็เริ่มโชว์เพลงของวงเค้าอะ
เพลงนี้เพราะดีนะ มีทั้งเวอร์เร็วเวอร์ช้า แต่รอบแรกเน้ เค้าโชว์เวอร์เร็วก่อง
ใครอยากรู้เป็นไง ลองโหลดไปฟังละกันนะ ก็อัดมาได้แบบว่าพอถูไถอะ อิอิ



20090823 Musical Shouting - Record 세상에 너를 소리쳐 (Dance Ver.)
http://www.mediafire.com/?tj1xyynmjdj

แล้นหลังจากที่เค้าโชว์กันอยู่ ผู้กำกับรายการเค้าก็เลย แต่ยังไม่ว่า ก็ให้โชว์ต่อไป
แต่พอเต้นกันจบเพลง เค้าค่อยว่าทีเดียว ว่าอู้ หิหิ
พอพูดถึงผู้กำกับเวที ก็แบบ รอบที่เข้ามาดูเนี่ย คนที่เล่นบทนี้เป็นผู้ชาย
แต่ใจจริงอะ อยากดูผู้หญิงคนอ้วนๆเล่นบทนี้ แต่พอเข้ามาดูแล้น ไม่เสียใจรุย
เพราะว่า หล่อเจรงๆ 5555 (ชีวิต ก็หาทาร์เกทไปเรื่อยๆ เพราะว่าไม่มีมายแด อิอิ)


(คังพีดี เวอร์ผู้ชาย อย่างเท่อะ ดีแล้น ที่ไม่ได้ดูเวอร์ผู้หญิง 5555)

เรื่องก็ดำเนินไปเรื่อยๆ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับรายการเพลงกับค่ายเพลง ก็ไม่มีไรข้ามๆไป
(จริงๆแล้นมันออกแนวจำไม่ได้ หุหุ) แล้นก็ตัดมาที่ฉากแบบว่าเหมือนเค้ากำลังซ้อมเต้น
อะไรแบบนี้กันอยู่อ่ะ ก็มีทีมฝ่ายตรงข้ามวงแบงสือเนี่ย เค้ามาท้าให้เต้นแข่งกันไรเง้
น้องเร้ก็เต้นแข่งกะเค้าแบบว่า โห คอดพ่อคอดแม่เท่รุยเว้ย แต่น้องเร้เต้นคนเดียวนะ
มายแดสู้เค้าไม่ได้รุย 5555 เต้นแข่งกันไปแข่งกันมา ฝ้ายตรงข้ามเค้าก็มาผลักน้องเร้ไง
นิสัยจริงๆน้องเร้เค้าเลยออก ไปต่อยหน้าเค้าเต็มๆ เป็นเรื่องรุย
(โห ละครเวที เรื่องนี้ สุดๆอะ เอานิสัยจริงน้องออกมาใช้เลยอะ หุหุ)
แต่สุดท้ายแล้น น้องก็เป็นคนดีนะ ไปขอโทษที่ชกหน้าเค้า อิอิ

วันรุ่งขึ้น ก็มีรายการเพลงอีกเหมือนเดิม รายการเพลงก็เริ่มไป แต่ว่าเกิดปัญหา
คือว่าวงแมกซืออะ เค้ามาไม่ทันที่จะขึ้นแสดงอะ คังพีดีก็ไม่รู้จะทำไงดี
ก็เลยให้วงแบงสือมาแสดง มายแดสองกะน้องเร้ดีใจกันยกใหญ่ อิอิ
คือ ตอนซ้อมหรืออะไรเน้ ร้องเต้น มืออาชีพคอด แต่พอฉากที่ได้ขึ้นแสดงจริงเนี่ย
โอ้โห ร้องเพี้ยนสูง (ซึ่งน้องเร้ไม่ต้องแกล้ง ทำเป็นกิจวัตรอยู่แล้น)
มือ ขา สั่นไปหมด ไม่รู้จะเอามือไว้ไหน เก้ๆกังๆ กันสองคน
แต่พอร้องไปเรื่อยๆกลางๆเพลง ค่อยเริ่มดีขึ้น จนสุดท้ายก็จบแบบสุดสวย อิอิ
คือ เสียดายอะ เพลงนี้ไม่ได้อัด แบบ ไม่ทันนึกอะ นึกได้เมื่อสาย อัดไม่ทัน
มันก็คือเพลงที่ลงไปตอนแรกอะ แต่เป็นเวอร์ช้า ทั้งคู่ร้องเพราะคอดรุย
ถึงแม้ตอนแรกจะต้องแกล้งเพี้ยนอย่างแรง (แต่น้องเร้ทำได้สบาย อิอิ)
หลังจากจบ วงแบงสือ ก็เป็นที่รู้จักกันไปทั่ว เพราะทำได้ดีมักส์

แล้นก็ดำเนินเรื่องต่อไปเรื่อยๆ ก็มีฉากที่แบบว่าน้องเร้ น้อยใจหลบไปร้องเพลงคนเดียว
คือ น้องเร้ สุดๆอะ ฉากนี้ เพลงนี้เพราะจริงๆ ยอมรับรุย อยากรู้เป็นไงลองไปฟัง



20090823 Musical Shouting - Record 나, 그리고 내 안에 있는 나
http://www.mediafire.com/?tayjtwi1z1e

พอหลังจากนั้นแล้น มายแด2เค้าก็มาปรับทุกข์ด้วย ก็มาปลอบกัน ร้องได้กันยกใหญ่
(คือ ก็คิดถึงว่า ถ้าเป็นมายแดจริงๆ จะเล่นฉากนี้กับน้องเร้ยังไงเนาะ เสียดายจัง)

หลังจากนั้นก็ไม่มีไรน่าตื่นเต้น เรื่องก็ดำเนินต่อไป จนรายการเพลงมิวสิคทามเค้าจัดออดิชั่น
ก็มีแต่ละวงมาออดิชันมากมาย แต่ละวงมาแบบว่า ฮาๆทั้งนั้น มีวงนึง ชื่อ ฮันราบง
โหย หน้าตาดีคะ แต่ว่าเพลงไม่ไหว 5555 แต่ละวงมาแนวประหลาดอะ

 
(เน้ นักร้องนำฮันราบง หน้าตาดี แว่วมาว่า ถ้าน้องเร้เป็นไรไปเหมือนมายแด
คนนี้จะมาเป็นน้องเร้แทน)

สุดท้าย วงแบงสือ ที่ได้คะแนนโหวตมาก่อนเยอะที่สุด ก็โชว์เป็นวงสุดท้าย
ลองไปฟังเพลงดู สุดยอด สมแล้น ที่ออดิชั่นได้ อิอิ

20090823 Musical Shouting - Record Audition's Song
http://www.mediafire.com/?nzqumwmg3dv

พอจบออดิชัน หลังจากนั้น มายแด กะน้องเร้ ก็ออกมาโชว์เต้นร้องเพลงกันไป
แบบ มีเพลงนึง รู้สึกว่าตอนซ้อมเนี่ย จะเป็นของมายแด แต่น้องเร้ต้องมาเต้นแทน
สงสัยคืนก่อนแสดงนี่คงซ้มกันมาทั้งคืนแน่ๆ มายแดสองก็ออกมาโชว์เพลง
We are the Champions เสียงเค้าดีมักส์ๆรุยอะ เพราะเค้าเป็นนักแสดงละครเวทีมานานแล้น

20090823 Musical Shouting - Record We are the Champions
http://www.mediafire.com/?tjz3mt0ztdy

หลังจากน้าน น้องเร้คะน้องเร้ ก็ออกมาโว สตรองเบบี้ กี้ด แม่เจ้ว ได้อารมมักส์
ไม่ต้องแบบว่า มีเอ็มวีมาเปิด หรือมีแดนสวยๆมาเต้น แบบในคอน
แต่แบบ โชว์ในโรงละครได้อารมคอดเลยอะ เพราะแบบ มันใกล้มักส์ เสียงกระหึ่ม หุหุ

แล้นก็ออกมาร้องเต้น โชว์ไปอีกสักสองเพลง สุดท้ายแต่ละคนก็ออกมาโชว์ตัวกัน
เป็นอันว่าจะจบแล้น แล้นก็มีร้องเพลงประจำละครเวทีนี้ร่วมกัน เพราะคอดๆ

20090823 Musical Shouting - Record 세상에 너를 소리쳐 (Bow)
http://www.mediafire.com/?nj2wn5o3q3k

พอร้อเสร็จ คนอื่นก็เข้าหลังเวทีกันไปหมด เหลือ มายแดสองกับน้องเร้
มายแดสองก็เต้นโชว์ก่อง แล้นก็ส่งต่อให้น้องเร้ ตอนส่งให้เนี่ย น้องเร้ทำเขินนะ
คือ ก็ไม่รู้จะเขินไร ก็รู้ว่าต้องเต้น แล้นก็เต้นด้วยท่าแบบว่า บ้านนอกๆอะ ก่อนเข้าไป
เป็นอันว่าจบสิ้น มิวสิคคอลเช้าทติ้ง หิหิ

แบบ จริงๆละครเวทีเรื่องนี้ บทไม่ได้มีไรมากมายเลยนะ แต่เค้าทำโชว์ได้ดีมาก
นักแสดงดีทุกคน ดูแล้นรู้สึกสนุกตามไปด้วย ทั้งๆที่ภาษาก็พอถูไถมักส์ หิหิ
สรุปแล้น ชอบอะ ชอบมาก ไม่เคยคิดจะดูละครเวที แต่ดูเรื่องนี้แล้นไม่ผิดหวังรุย

พอ หลังจากนั้น ก็ออกกันมายืนรอหน้าโรงละคร แบบก็คิดอยู่ว่า เอ๊ะ น้องเร้ เค้าจะกลับยังไง
ก็คือ พี่หง่าวบอกว่า มีเด็กไปรออยู่ทางลานจอดรถอะ แต่แบบ ก็ไม่ได้ไปรอกับเค้าไง
เพราะเห็นพี่ผู้จัดการมายืนอยู่หน้าโรงละคร พร้อมรถ แต่ก็ยังคิดอยู่ว่า โห จะเดินออกงี้เลยหรอ
ก็ยืนรอไปเรื่อยๆ เพราะก็ไม่ได้รีบกลับอะไร แล้นแบบ ก็ติดใจมายแดสองอะนะ
ก็เลยยืนรอว่าเค้าจะเดินออกมาทางนี้เป่า กี้ดๆ มายแดสองมาแล้นอะ โห คนรุมเพียบรุย
ประหนึ่งมายแดมาเองไงงั้นอะ ก็เลยยืนรอก่อน ยังไม่เข้าไป หลังจากน้าน คุณกางเกงเขียวก็ออกมา
คือ พี่หง่าว เค้าติดใจ (อินี่ก็แอบติดใจด้วย แต่สนใจมายแดสองมากก่า หิหิ)
ก็เลยเดินไปขอลายเซ็นกุงเกงเขียวอะ กุงเกงเขียวก็ถามว่าชื่ออะไร ก็บอกว่าออเร้น
เค้าก็ ออเร้นหรอ จริงเด่ แล้นก็เซ็นให้ แล้นเค้าก็ขอบคุณ แล้นอินี่ก็หยิบหนังสือหนีจากเค้ามา
เพราะมายแดสองกำลังจะไป เค้าคงแบบ จะรีบไปไหนหรอ ไรเง้ 5555
แต่พี่หง่าวเค้าก็ยังติดใจไม่เลิก ก็เลยขอถ่ายรูปคู่มาด้วย
แล้นก็ไปขอลายเซ็นมายแดสอง ทีนี้ แบบว่า มายแดสองถามชื่อ ก็บอกออเร้น
มายแดสองไม่ได้ตกใจแบบคุณกุงเกงเขียวนะ แต่มายแดสองสะกดไม่ถูก 5555
คือ นานมาก กับออเร้น จนแบบ เด็กเกา คนญี่ปุ่น เพื่อนมายแดสอง
รู้จักอิออเร้นกันหมดทุกคนเลยทีเดียว หุหุ

แล้น อีกไม่นาน คนที่รอคอย ก็เดินออกมาคะ แม่เจ้ว มันกล้า กล้ามาก ออกหน้าโรงละคร
น้องเร้คะ เสียงกี้ดมาก่อนรุย แล้นฮีก็เดินๆดุ่มๆ ด้วยความเร็วสูง แล้นก็ขึ้นรถไป
โห ยังจะได้เจอมันอีกน้อ ไอ้เราก็คิดเง้ไง แต่แม่กะพี่สาวเค้าตายไปแล้น กี้ดกันใหญ่ หิหิ
แล้นก็ได้กลับบ้านอย่างมีความสุข (สุขมากอะ หลับเป็นตายเลยทีเดียว หุหุ)

จบแล้น พาทเน้ อาจจะไม่มีไรมาก เด๋ซมันจะมาในพาทที่สอง
คงอีกหลายวัน ขอไปเค้นก่อน ฟิ้ว~